Μαντινάδα για τα γενέθλια της Καλλιρρόης

Ψηλά τα παραθύρια σου
σαν καραβιού κατάρτια
ρίξ' τα ξανθιά σου τα μαλλιά
να κάνουν σκαλοπάτια!

Μαντινάδες για τη Γαρυφαλιά ...του Συμεών

ειδικά αφιερωμένες...

Γαρυφαλιάς γαρύφαλλο 

και κανελιάς κανέλλα,

αγάπη που 'σαι στα μακρυά, 

κάνε ρεμέδιο* κι έλα!

* ρεμέδιο (κρητική διάλεκτος) : φροντίδα, τακτοποίηση, λύση

Γαρύφαλλο μη μαραθείς

κοντσέ* να μη μαδήσεις

κι συ άσπρο γιασεμάκι μου

στα ξένα μην αργήσεις!

 *   κοντσές (τούρκικη λέξη) : μπουμπούκι

Παρεμπιπτόντως σε μία περιήγηση στο eortologio.gr για την εορτή του ονόματος Γαρυφαλιά, επειδή η επιστημονική (λατινική) ονομασία είναι Δίανθος (δηλ. άνθος του Δία) θα μπορούσατε να επιλέξετε την εορτή σας για τις 19 Ιουλίου που είναι του αγίου Διός!

Ακόμα, στο ψάξιμο για photos, ανακαλύψαμε ότι υπάρχει και Ο Dianthus xylorrhizus, το άγριο ενδημικό γαρύφαλλο της Κρήτης με τα κρεμ – λευκά άνθη είναι γνωστό από δύο πληθυσμούς στη Δυτική Κρήτη ΝΔ της πόλης της Κισσάμου και ανθίζει από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.

Read more: http://sadentrepese.blogspot.com/2010/12/blog-post_9373.html#ixzz5LXs2zMv2

Μαντινάδες γάμου

Με αφορμή το σημερινό όμορφο γάμο του Βαγγέλη και της Μαριάνθης, αφιερωμένες!

Για το Γαμπρό

Όλο τον κόσμο γύρισα, περβόλι και περβόλι,
να βρω μια βίτσα γιασεμί, σαν του Γαμπρού το μπόϊ.

Γαμπρέ τη Νύφη ν' αγαπάς, να μην τηνε μαλώνεις,
σαν γλάστρα με βασιλικό, να την 'ποκαμαρώνεις.

Για να παινέσω το Γαμπρό, πρέπει να πιω κρασάκι,
γιατί δεν έφαγα εγώ μέλι και καρυδάκι.

Γαμπρέ τι νύφη ν' αγαπάς κι ό,τι σου λέει να κάνεις,
γιατί 'κανες πολλές στραθιές ώσπου να την ε πάρεις.


Για τη Νύφη

Σηκώσου πετροπέρδικα, τίναξε τα φτερά σου,
δος τα κλειδιά τσι μάνας σου  και πάρε τα δικά σου.

Σε μαρμαρένια παραστιά να στένεις το τσικάλι,
να μαγερεύεις του Γαμπρού, γιατί 'ναι παλικάρι.

Ένα ανέφαλο περνά, βαστά νερό και στούπα,
και νάναι καλορίζικη τσι Νύφη μας η προύκα.

Νύφη μου κερά Νύφη μου, τριγώνα και παγώνα,
πως θα περάσ' η μάνα σου το φετινό χειμώνα.

Νύφη μου κερά Νύφη μου, το πρώτο ζυμωτό σου,
ζάχαρι ναν τ' αλεύρι σου και κάδιο το νερό σου.

Νύφη εκεί απού θα πας, το σπίτι σου είν' άκρα,
και απ' όλους σου τους συγγενείς, την πεθερά σου αγάπα.


Για το ανδρόγυνο

Όμορφος είναι ο Γαμπρός, ωσάν το κυπαρίσσι,

κι η νύφη κιτρολεμονιά, ο Θιός να μας τσι ζήσει.

Πέτρος και Παύλος το 'πανε, κι οι δώδεκα Αποστόλοι,
να ζήσει η Νύφη κι ο Γαμπρός, κι όλο το δικολόϊ.

Χελιδονάκια κελαϊδούν, εις τα παράθυρά σας,
και λένε καλορίζικα να 'ναι τα στέφανά σας.

Ω Παναγία Δέσποινα με το Μονογενή σου,
στ' Ανδρόγυνο που γίνηκε, να δώσεις την ευκή σου.

Το Ανδρόγυνο που γίνηκε, είναι δικολογιά μου,
Θε μου και να περνά καλά, να χαίρεται η καρδιά μου.

Σήμερα λάμπει ο ουρανός, σήμερα λάμπει η μέρα,
σήμερα στεφανώνεται αϊτός, την περιστέρα.


Για τον κουμπάρο

Κουμπάρε που στεφάνωσες τα δύο κυπαρίσσια,
να στ' αξιώσει ο Θεός να 'ρθεις και στα βαφτίσια.

Να ζήσουν!!!

Καλοστερέωτοι και καλοστεφανωμένοι!!!

Μαντινάδες για το πτυχίο!!!

27/11/2017 έκλεισε ένας κύκλος και αρχίζει ένας άλλος.....

Τα κάλλη σου παινέσανε κι ήρθα να τα ξανοίξω

μα δε μου κάνει ο νους μου μπλιο

να φύγω να τ' αφήσω!

Η μικρή Καλλιρρόη ...μεγάλωσε!

Με το πτυχίο μπροστά από το Πανεπιστήμιο Αθηνών!!!

Καλή συνέχεια λοιπόν στις σπουδές, καλή δύναμη, καλές υπομονές,  με Θεού φώτιση για σωστές επιλογές και πάντα χαρούμενη!!!

Μην απογοητεύεσαι,
στέσαι τα δάκρυά σου
και θα τα δεις να τρέχουνε
μια μέρα απ' τη χαρά σου!

Ζαμάνια είχα να σε δω

καιρούς να σ' ανταμώσω

κι αγρίεψες μου σαν πουλί

και πως θα σε μερώσω!

Εορταστική μαντινάδα!

Με πολλή αγάπη και εκτίμηση από τη γιαγιά Καλλιρρόη για τη Νικολέτα, κόρη της οδοντιάτρου μας Γιάννας Παπαδάκη, και η ίδια οδοντίατρος, για τη σημερινή γιορτή της!

Να είναι χίλιοι οι χρόνοι σου

και πάλι αρχή πουλί μου,

να τονε ζεις να χαίρεσαι

τον κόσμο γιασεμί μου !

*** 

Ποιος κρίνος ωραιότατος

σου 'δωσε την ασπράδα,

και ποια μηλιά, δροσομηλιά

τη ροδοκοκκινάδα !

Μαντινάδα του ...χιονιά !

Βρέχει ο Θεός και βρέχομαι,

χιονίζει κι όξω στέκω,

δεν το 'χω 'γω, πως βρέχομαι,

μον' το 'χω, πως δε σ' έχω!!!

Χιονισμένη Κρήτη! Καλωσόρισμα του νέου έτους με χιόνια!!!

Χρόνια πολλά !!!
Καλή κι ευλογημένη χρονιά!!

Πρώτη μέρα σήμερα με ήλιο μετά τη χιονιά, βγήκαμε εξοχή για ...χόρτα... και όχι μόνον...
και ιδού το θέαμα!

Πίσω λιβάδια !

Θέα από Πίσω λιβάδια προς Χουδέτσι

Το ίδιο. Στο βάθος βουνά Επανωσήφη,

ακόμα πιο βάθος Αστερούσια

Πίσω λιβάδια, δρόμος προς Βαθύπετρο-Χουδέτσι

Πίσω λιβάδια, δρόμος προς Αρχάνες (στο βάθος νότια βουνά

Επανωσήφη, Μεταξοχώρι, Δαμάνια κλπ)

Χιονισμένα Πίσω λιβάδια (τέλεια στρωματσάδα!)

Ωραίο χιονισμένο τοπίο στα Πίσω Λιβάδια

Στο βάθος τα προγονικά (πρώην λιόφυτο παππού Μηνά)

Χιονισμένη κρεββατίνα

Η γιαγιά με χόρτα

(αχόρταγη! έβαλε και στις τσέπες της!)

Και ... Ψηλορείτης κατάλευκος!!!!

(από το δρόμο μεταξύ Πίσω Λιβάδια και Βαθύπετρο)

Μοναδικό θέαμα!!!  Μπροστά ο αρχαιολογικός χώρος Βαθυπέτρου

Καταπληκτικός και επιβλητικότατος!!!   Δεξιά φαίνεται η νότια άκρη-ρίζα του Γιούχτα

Με φόντο τους νότιους πρόποδες του Γιούχτα. Σας χαιρετά!

Με χιονόμπαλα και φόντο τον Ψηλορείτη. Σας τη χαρίζει!

& μια μαντινάδα επιτόπια:

Στου Ψηλορείτη την κορφή ποτέ δε λείπει χιόνι,

ώσπου να λιώσει το παλιό, καινούργιο το πλακώνει!

Από το αυτοκίνητο προς Αρχάνες. Φαίνονται και τα 2 βουναλάκια της Ρόκας

(στην ευθεία πριν τον Ψηλορείτη) αριστερά του Προφήτη Ηλία (πρώην Κανλί Καστέλι)

Να και ο Γιούχτας ψαροχιονισμένος στην επιστροφή από Πίσω Λιβάδια

προς Αρχάνες (λίγο μετά του Μαρή τον Πόρο)

Νάτος και πάλι συνεφιασμένος

Γιούχτας - ασύρματος, στο δρόμο προς Ηράκλειο,

από το ύψος του Νεκροταφείου

Καλά ξεχιονίσματα !!!!

(λίγο είναι βέβαια σε σύγκριση με άλλα μέρη, αλλά για μας που είχαμε χρόνια να δούμε, ήταν πολύ, γι' αυτό και ο ενθουσιασμός!)

Μαντινάδα για τα γενέθλια των εγγονιών

Καλλιρρόη, Σταυρούλα, Γιώργος και Νεκταρία

Γενέθλια 'χεις σήμερα

χρόνια πολλά να ζήσεις

κι ό,τι ποθεί η καρδούλα σου

γρήγορα ν' αποκτήσεις!!!

Γιαγιά Καλλιρρόη

Παππούς Μηνάς Αγκριθαράκης (μαντινάδες του)

Αφιέρωμα εις μνήμην, λόγω και των ημερών της εορτής του Αγ. Μηνά !
Ευλαβούνταν πολύ τον Άγιο Μηνά και κατέβαινε ανελλιπώς κάθε χρόνο ανήμερα της εορτής του με το γάϊδαρο στη χώρα (Ηράκλειο). Το γάϊδαρο τον άφηναν στην περιοχή της Ανάληψης (πάρκινγκ γαϊδάρων θα λέγαμε σήμερα).

Μη μου ξυπνάς το παρελθόν,
άφησ' το να κοιμάται,
γιατί πολύ πονά η καρδιά,
όταν παλιά θυμάται!
(είχε μείνει ορφανός από μάνα μόλις γεννήθηκε)

Είμ' ορφανός από παιδί,
δεν έτυχε να δούνε,
και μένα τα ματάκια μου,
μάνα για να χαρούνε.

Ζαμάνια έχω να σε δω,
καιρούς να σ' ανταμώσω
κι αγρίεψές μου σαν πουλί
και πως θα σε μερώσω.

Ήθελα και να πόθαινα (=πέθαινα)
κι ο χάρος να κοιμάται,
κι ύστερα να 'ναι ψόματα (=ψέματα)
να δω ποιος με λυπάται!

Δε βρέθηκ' ένας άνθρωπος,
να θέλει το καλό μου,
να βάλει μια σταλιά κρασί,
να γράνει (=βρέξει) το λαιμό μου!

Άνθρωπος στη νεότη ντου,
κάνει μα δε λογιάζει,
σαν έρθει ο νους στην κεφαλή,
όλα τα λογαριάζει!

Ο γέρος κι αν εγέρασε
κι άσπρισε το μαλλί ντου,
ούτε τη γνώμη ντου άλλαξε,
ούτε την όρεξή ντου!

Στη Μεσσαρά 'ναι 'να χωριό,
και λέγουν' το Αποΐνι,
χαράς τον απού στολιστεί
κι ύστερα να 'πομείνει!

Σα δώσω χίλια εκατό,
θα πάρω ένα μετόχι,
κι απού 'ναι γέρος κουζουλός,
από τα νιάτα το 'χει!

Παλαιηνοί άνθρωποι, πονεμένοι, δουλεμένοι σκληρά με τη γη, απλοί, αλλά και με πηγαίο και ανεξάντλητο χιούμορ!!!

( κλασσική κρητική κουζουλάδα !  Είπε κανείς τίποτα για απόγνωση και απελπισία; )

Την ευχή του να έχουμε !

† Μηνάς Αγκριθαράκης

Με τον Πέτρο Βαρδάκη (εγγονό του)

Με τον Λάκη (ανιψιό του) στο μετόχι του στις Λίμνες

(περιοχή στον Προφήτη Ηλία - στο βάθος ο Γιούχτας)

Με τη σύζυγό του Μαρία το γένος Μαυράκη (Μαριόγκα την έλεγε ο παππούς

- δεν μάλωσαν ποτέ τους, λέει η γιαγιά Καλλιρρόη) και τη θεία Αστρινίνα

(ο άντρας της με τον πατέρα της Μαρίας αδέλφια)

Ο νους μου !

Ο νους μου 'δώ κι ο νους μου εκεί,

κι ο νους μου ταξιδεύγει,

κι ο νους μου στα ρηχά νερά,

την αγαπώ γυρεύγει.

(τη βάζω χωριστά γιατί έχει πολλαπλό νόημα!)

Γαϊδουρονήσι ή νήσος Χρυσή

(νότια της Ιεράπετρας)

Μαντινάδα για τον πόλεμο του '40

...ΕΙΣ  ΜΝΗΜΗΝ  ΑΙΩΝΙΑΝ ...

"Στης Αλβανίας τα βουνά,
στα χιονισμένα χόρτα,
εκειά 'καμα Χριστούγεννα,
Αρχιμηνιά και Φώτα"

†Δημοστέλης Αγκριθαράκης

Δημοσθένης Αγκριθαράκης

Στην εξοχή στις Αρχάνες με τον πατέρα του Μηνά

τη μητέρα του Μαρία, τις αδελφές του και τη λύρα του!

Με τον ξάδελφό του Νίκο Μαρκοδημητράκη (αριστερά),

τις αδελφές του Κατίνα (δίπλα του) και Καλλιρρόη (δίπλα στο Νίκο)

 και 2 άλλες Αρχανιώτισες, στο δρόμο για τον Απανωσήφη
(είναι λίγο πιο ψηλός από τους άλλους !)

Παίζοντας λύρα στους αρραβώνες του πρωταξαδέλφου του Γιάννη
Μαρκοδημητράκη με την Πόπη (επάνω αριστερά το ζευγάρι). Η οικογενειακή
φωτογραφία είναι στο σπίτι του θείου του, Μενέλαου Μαρκοδημητράκη.

Με τον αδελφό του Γιάννη (δεξιά) και τη γυναίκα του Μαρίκα
(αριστερά) στο μετόχι τους στ' Αρμανώγεια (η άλλη είμαι εγώ από πίσω -
είχα περάσει υπέροχα με τους θείους μου, λύρα, τραγούδι, χορός,
κρασί και ... μπουμπουριστοί χοχλιοί !)

Με τη λύρα του σε γιορτή μου, στο σπίτι μας πάλαι ποτέ,
στο Ηράκλειο.

Όρεξη και καλή καρδιά !

Όρεξη και καλή καρδιά

πρέπει άνθρωπος για να 'χει,

για να τ' αποτινάζεται,

καλό κακό του λάχει!

Έβαλα μάσκα της χαράς,

και έκρυψα τον πόνο,

για να μη ξέρει ο καθανείς,

για ήντα μεράκι λιώνω!

Στω μερακλήδω τα χαρτιά,

είμαι κι εγώ γραμμένη,

κι ανε χαθούνε τα χαρτιά,

πάω κι εγώ χαϊμένη!

Μη με θωρείς μικρό μικρό

και χαμηλοζωσμένο,

από τη γης δε φαίνομαι,

μα τσι καρδιές μαραίνω!

Βαθύπετρο, Αρχάνες 2010

Πως πέρασαν τα χρόνια!

Μα πότε, δεν κατάλαβα,
πως πέρασαν τα χρόνια
και φύγανε τα νιάτα μου,
σα του Μαρτιού τα χιόνια!

Το γλέντι κι όλες οι χαρές,
περνούσαν στον αέρα,
κι όλη η ζωή μου φάνηκε,
πως ήτανε μια μέρα!

Σαν ένιωσα γεράματα
θυμάμαι τα παλιά μου,
μου φάνηκε παράξενο,
π' ασπρίσαν τα μαλλιά μου!

Τα πόδια μου αδυνάτισαν,
τα χέρια δεν κινούνται,
τα δόντια μου χαλάσανε,
κι αυτά παραπονιούνται!

†θείος Γιάννης Αγκριθαράκης

Σε αγαπώ

Σε αγαπώ ως αγαπά
ο γάιδαρος τα χόρτα,
ο κάτης την κατσούλα του
κι ο πετεινός την κότα!

Σε αγαπώ ως αγαπά
ο άρρωστος να ζήσει
κι ο διψασμένος το νερό
να πιει για να δροσίσει.

Σε αγαπώ ως αγαπά
τυφλός το φως ηλίου,
ως αγαπά η χρυσαλλίς,
τα άνθη του Μαΐου.

Σ' αγάπησα ως δε μπορεί
κανείς να σ' αγαπήσει,
ως δε μπορεί η μάνα σου,
 να σε ξαναγεννήσει!

Αχι και γιάντα σα σε ιδώ,
χέρια και πόδια τρέμω.
Με την καρδιά μου σ' αγαπώ,
για κείνο το παθαίνω!

Με την καρδιά μου σ' αγαπώ,
με όση δύναμη 'χει,
και θα σε κάμω ταίρι μου
ως κι α δε θέλει η τύχη!

Α  τσα !

και μία εξαίρεση στις προηγούμενες μαντινάδες

Αλάργο  σου  κι  αλάργο μου
ψώρα  'χεις  και  φοβούμαι,
να  μην  την  κολληθώ  κι  εγώ
και  ντρέπομαι  να  ξούμαι !!!

(ΟΥΑΟΥ !)

"Πονώ άρα υπάρχω"

(Ντοστογιέφσκι)