Γιαγιά Καλλιρρόη: Οικογένεια

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Απριλίου 2018

Ανοιξιάτικες φωτογραφίες από Μαρή Πόρο και Πίσω λιβάδια

Κάπου στην περιοχή από Μαρή Πόρο προς Καρνάρι

Κόβοντας αμυγδαλιά

Κατεβαίνοντας ρίζα-ρίζα το Γιούχτα

Ωραία θέα προς ανατολικά (Βαθύπετρο)

Ωραία θέα προς νότια (περιοχή Επανωσήφη)

Πάλι τη φούσκωσε την τσάντα!

Στα Πίσω Λιβάδια με τη φοιτήτριά μας, πάλι για χόρτα!

Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018

Για το φύτεμα σ'τσι Λίμνες, του Μηνά Αγκριθαράκη

Ποίημα του Κωστή Γεργιανάκη, που περιγράφει την ιστορία αγοράς και καλλιέργειας του χωραφιού στις Λίμνες* όπου φύτεψε αμπέλι και έφτιαξε μετόχι, ο παππούς μας Μηνάς Αγκριθαράκης και όπου πέρασε τα μικράτα της η κόρη του, η γιαγιά Καλλιρρόη (μιλάμε για γύρω στο 1938 με '40).
*Λίμνες: περιοχή πίσω από τον Γιούχτα, στον Προφήτη Ηλία (παλιά ονομασία: Κανλί Καστέλι)

"Αγκριθαράκης ο Μηνάς από τσι Πάνω Αρχάνες
θέλει να κάμει φύτεμα, δεν έχει και παράδες.
Για ν' αγοράσει και τη γη, απού θα το φυτέψει,
για κείνο αποφάσισε σ' τσι Λίμνες να στρατέψει.

Λίμνες - ο παππούς Μηνάς Αγκριθαράκης στον οψιγιά,

στο βάθος ο Γιούχτας

Κι ένα πρωί σηκώνεται και πάει στο Καστέλι,
να βρει κανένα ανάξιο που να μην έχει αμπέλι,
να 'χει χωράφια άχρηστα, παιδιά που να βαριούνται
και να θωρούνε τη δουλειά και να τηνε φοβούνται.
Και στο Καστέλι έφτασε, μπαίνει στο καφεδάκι
και βρίσκει εκειά το Νικολή Ζαχαροστελλιανάκη.
Του είπε την ιδέα ντου, του είπε το σκοπό του,
για ποια αφορμή τον ώθησε και πήγε στο χωριό του.
Κι ο Νικολής τον ήπηρε και πάει στη μαμά του,
που 'χε χωράφια χέρ(ι)σα, (α)ντρομοίρι (=κληρονομιά) του μπαμπά του.
Και κει εσυμφωνήσανε αμπέλι να το βάλει,
μα να το βάλει σουλτανί και όχι κοτσιφάλι.

Το αμπέλι στις Λίμνες - τρύγος

Μα έξι χρόνους συμφωνούν να το καλλιεργήσει,
να πάρει εκείνος το μισό και τ' άλλο να του αφήσει.
Απίτι (=κι αφού) (ε)συμφωνήσανε επήγε στο χωριό του
και το 'πε τσι γυναίκας του μαζί με των παιδιώ ντου.
Την άλλη μέρα τσι 'πηρε σ' τσι Λίμνες κατεβαίνει,
χαλίκια εμαζώνανε κι ήταν φχαριστημένοι.
Τσι χαρουπιές ξεπάτωσε και τις (ε)ξεριζώνει,
κεντρίζει όλες τσ' αχλαδιές και τους ενημερώνει.
Μα οι Καστελιανοί του λέγανε πως Νότος θα το βράζει,
μα εκείνος ξέρει τη δουλειά, για κείνο δεν τον νοιάζει.

Παρέα με Καστελιανούς: στη μεσαία σειρά από αριστερά, μετά τα παιδιά τρίτη η γιαγιά Καλλιρρόη, παραδίπλα της δεξιά προς τα κάτω η θεία η Άννα (του θείου Γιάννη), δίπλα της πιο χαμηλά η θεία Κατίνα, πίσω της η θεία Πελαγία και δίπλα της ο Δημοστέλης

Οι Αρχανιώτες του 'λεγαν πως σιρμαγιά πως θέλει,
μα είχε διαθέσιμο πάντα του Δημοστέλη.
Τσι σκοίνους εξεπάτωνε και τους εξεριζώνει,
σ' τσ' Αρχάνες ξύλα τα πουλεί και τα λεφτά μαζώνει.
Κι όλο ψωμί αγόραζε και τους ετροφοδότα
κι άσε τον κόσμο να ρωτά κι όλο γι' αυτόν ερώτα.
Τελείωσε το φύτεμα, το σκάψιμο αρχινίζει,
πάλι χαλίκια διάλεγε σα να το κοσκινίζει.
Ο Γεργιανάκης του 'λεγε βαθιά να μην το σκάφτει,
για θα ξεράνει το φυτό και θα γενεί χωράφι.
Μα δεν του αφρουγκάστηκε και τώρα έχει ζάλη,
που θέλει ξαναφύτεμα, φυτά γυρεύει πάλι.
Μα όλα τα τελείωσε κι έχτισε και σπιτάκι,
μα θέλει να 'βρει και νερό απού δεν έχει στάξη (=σταγόνα).
Και το πηγάδι αρχίνισε κι οκτώ μέτρα τ' ανοίγει
και βρίσκει άφθονο νερό και τώρα ξεχειλίζει...."

Γεργιανάκης Κωνσταντίνος

(από το Βενεράτο (ή τη Γέργερη?), γείτονας στις Λίμνες,

η γυναίκα του Γαρεφαλιά από το Καστέλι)

Ήταν ανάπηρος του 1ου Παγκοσμίου πολέμου (στην Όαση στο Ηράκλειο αυτός φύτεψε τα πιο πολλά δένδρα στο Γεωπονικό κήπο), πολυτάλαντος και πανέξυπνος.

Έγραφε ποιήματα, ιστορίες, μαντινάδες, παροιμίες.

Για το θείο Γιάννη Αγκριθαράκη έβγαλε την εξής μαντινάδα:

"Η μοίρα μου με δίκασε, να ξοριστώ σ' τσι Λίμνες

να θέτω στην αμοναξά, κάτω σ' τσι αστιβίδες"

Για τη γιαγιά Καλλιρρόη έβγαλε:

"Δεν πάω μπλιο στο πρόβατο, μακάρι να ψοφήσει

γιατί κανείς τη βόσκισα, δεν πάει ν' αγαπήσει"

ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ!

Αποκρεών φωτογραφίες συνέχεια...

Ας δημοσιεύσουμε ακόμα μερικές παλιές φωτογραφίες ενθύμια απόκρεων.

Από Αρχάνες σε καφενείο:

Από αριστερά: η θεία Μαρίκα (του Δημοστέλη), η αφελφή της το Κατινιώ,

η γιαγιά Καλλιρρόη (ελεύθερη νέα μοδίστρα), η Ρένα (του θείου Γιάννη)

Από Μοίρες 1966 με στολές ραμμένες, φυσικά, από τη γιαγιά Καλλιρρόη:

Μανώλης-καουμπόϋ, Ρηνούλα & Γιωργουλιώ-μικρά βασιλόπουλα!

Μανώλης αριστερά, Γιωργούλα δεξιά και στη μέση

Ρηνούλα (κόρη κουμπάρας Αντωνίας)

& η αφιέρωση στο πίσω μέρος της φωτογραφίας με τα γράμματα της γιαγιάς Κ.

Από Ιεράπετρα-παραλία αργότερα, πάλι εννοείται με στολές ραμμένες από τη γιαγιά Καλλιρρόη: Μανώλης-πάλι καουμπόϋς, Γεωργία-τσιγγάνα, Μηνάς-αρλεκινάκι!

Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2018

Απόκριες στις παλιές Αρχάνες!

Να λοιπόν και μία οικογενειακή φωτογραφία από τις απόκριες στις παλιές Αρχάνες!
Τότε που ντύνονταν απλά, παραδοσιακά και πήγαιναν στο καφενείο για χορό μόνο με αδέλφια και το πολύ ξαδέλφια!

Και βέβαια οι όμορφες στολές ραμμένες από τη νέα μοδίστρα τότε, γιαγιά Καλλιρρόη!

(Δεν έχει ημερομηνία πίσω, αλλά υπολογίζω πρέπει να είναι γύρω στο '50)