Ο ψύλλος εγονάτισε

(αγαπημένο τραγούδι των παιδικών χρόνων)


Ο ψύλλος εγονάτισε,
εν δυό τρία τέσσερα,
ο ψύλλος εγονάτισε,
πέντε έξι επτά,
καμήλα να φορτώσει,
εν δυό τρία τέσσερα,
καμήλα να φορτώσει, 
πέντε έξι επτά.

Και η καμήλα κλώτσησε, 
εν δυό τρία τέσσερα,
και η καμήλα κλώτσησε,
πέντε έξι επτά,
στη φυλακή τον πάει,
εν δυό τρία τέσσερα,
στην φυλακή τον πάει, 
πέντε έξι επτά.

Κι ο ψύλλος τότε θύμωσε,
εν δυό τρία τέσσερα,
κι ο ψύλλος τότε θύμωσε,
πέντε έξι επτά,
και σπάζει τα δεσμά του,
εν δυό τρία τέσσερα,
και σπάζει τα δεσμά του,
πέντε έξι επτά.

Τον κυνηγά το ιππικό,
εν δυο τρία τέσσερα,
τον κυνηγά το ιππικό,
πέντε έξι επτά,
κι η αεροπορία,
εν δυο τρία τέσσερα,
κι η αεροπορία,
πέντε έξι επτά!


(έχει όμορφη ρυθμική μουσική, είναι χαρούμενο, πεταχτό και αστείο! Μας άρεσε πολύ να το λέμε και πρέπει να έχει και κάποιο συμβολισμό ...ψύλλος και να κάνει τέτοιο σαματά!... γι αυτό ίσως μας ανέβαζε το ηθικό!)

Παιδικά ποιήματα, τραγουδάκια, παροιμίες...

που μας μαθαίνανε οι γιαγιάδες και λέγαμε στα προσχολικά μας χρόνια

Βρέχει βρέχει και χιονίζει

και το μάρμαρο ποτίζει

κι η γιαγιά μου κοσκινίζει,

να μου κάνει μια κουλούρα,

σαν τ' αφέντη μου τη λούρα,

να τη βάλω στο πιθάρι,

να το φάω το Γενάρη,

με το θείο μου το Γιάννη.

Βρέχει βρέχει και βροντά

έλα παπαδιά κοντά,

να μοιράσομε τ' αυγά,

ένα συ κι ένα εγώ

κι ένα του παπά ο γυιός.

Μια φορά 'τανε μια γρα

και ξεμάτιζε κουκιά

και τσι φεύγει το κουκί

και τσι δίνει στο βυζί. 

(Αρχανιώτικη έκδοση)

Μια φορά 'τανε μια γρα

και ξεμάτιζε κουκιά

και τσι φεύγει το κουκί

στο παντέρμο τζι τ' αμάτι.

Βάνει ο γέρος ξύλα δε βγαίνει

βάνει ο γέρος αχιβάδα δε βγαίνει

βάνει και την κουμπάρα 

και πετάται σαν τη μπάλα!

(Λιθινιώτικη έκδοση)

Εμβατήριο Κρήτης

Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη
Τα βαριά της τα σίδερα σπα
Και σαν πρώτα χτυπιέται, χτυπά
Και γοργή κατεβαίνει.

Με μεγάλο, θεόρατο δόρυ
Όλη νιάτα πετά και ζωή
Και σε τόση φωτιά και βοή
Τρέμουν δάση και όρη.

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της,
Χίλια όπλα στις ράχες λαλούν
Και χιλιάδες πετούν πυροβολούν
Τουρκομάχοι μπροστά της.

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει
Μα ο σουλτάνος σπαθί δεν γροικά
Το βαρύ της χέρι χτυπά
Και η ματιά της λαβώνει.

Xτύπα, χτύπα της θάλασσας Σούλι!
Χτύπα κόρη γλυκειά του γιαλού!
Εδώ οι άνδρες παλαίουν,
Αλλού ζουν ως γυναίκες ή δούλοι.

Από εδώ Σεληνιώτες Λακκιώτες
από εκεί στη φωθιά Σφακιανοί
να βουίζει παντού μια φωνή
σταις σπαθιαίς μας ταις πρώτες.

Πηγή: http://keritisriver.blogspot.com/2013/02/blog-post_763.html#ixzz4STRLF6a6 

150 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου

9 Noεμβρίου 1866

Αρκάδι, Pashley 1837

Πέρα στους πέρα κάμπους (παραδοσιακό)

Στίχοι

Πέρα στους πέρα κάμπους (τρις) οπού 'ναι οι ελιές,

είν' 'να μοναστηράκι (τρις) που πάν' οι κοπελιές.

Πάω κι εγώ ο καημένος (τρις) για να λειτουργηθώ,

να κάνω το σταυρό μου (τρις) σαν κάθε Χριστιανός.

Βλέπω μια Παναγιά άλλη (τρις)  βλέπω μια κοπελιά,

έκανε το σταυρό της (τρις) κι έλαμπ' η εκκλησιά.

Ρωτώ, ξαναρωτώ τη (τρις) 'πό πού 'σαι κοπελιά,

από εδώ κοντά 'μαι (τρις) κι από το μαχαλά.

Μα έχω γέρον άντρα (τρις) και δυο μικρά παιδιά,

π' ολημερίς με δέρνει (τρις) έχει σκληρή καρδιά.

Βαρύ σταμνί μου δίνει (τρις) και κοντό σκοινί,

ν' αργήσω να γεμίσω (τρις) για να 'βρει αφορμή.

Ξενάκι

 Αφιερωμένο σπέσιαλ στο Καλλιρροάκι που είναι ξενιτεμένο στας Αθήνας.

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΣΤΙΧΟΙ:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΠΤΖΗΣ

Απόψε μαυρομάτα μου
σου χάρισα τα νιάτα μου
και βρέθηκα στην ξενιτιά
πουλί σε θάλασσα πλατιά

Ξενάκι είμαι και θα ρθω
στο στρώμα σου να κοιμηθώ
κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς
ξενάκι είμαι να τους πεις

Το φεγγαράκι ρώτησα
πού θα σε βρω αρχόντισσα
και μου είπε ο αυγερινός
εκεί που φέγγει ο ουρανός

Ξενάκι είμαι και θα ρθω
στο στρώμα σου να κοιμηθώ
κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς
ξενάκι είμαι να τους πεις

 

Κρητική ...καντάδα

...κατά το ζακυνθινό σκοπό  "Εις τον αφρό εις τον αφρό της θάλασσας..."


Ένας λασθιώ- ενάς λασθιώτικος παπάς
το γάϊδαρό το γάϊδαρό ντου χάνει
την Κυριακή στην εκκλησιά, μεγάλο λόγο βγάνει
την Κυριακή στην εκκλησιά, μεγάλο λόγο βγάνει.

Χριστιανοί χριστιανοί το γάϊδαρο
πρέπει να τον- πρέπει να τον εβρείτε
γιατί να το κατέχετε, στη φυλακή θα μπείτε.
γιατί να το κατέχετε, στη φυλακή θα μπείτε.

Δεν είναι για- δεν είναι για το γάϊδαρο
ούτε για το- ούτε για το σωμάρι
μόνο ειν' η παπαδιά κακή και όξω θα με βγάλει
μόνο ειν' η παπαδιά κακή και όξω θα με βγάλει.

ΤΕΛΟΣ!



(Το έλεγε στα νιάτα του ο θείος μου ο Γιάννης. Κοντεύουν τα συναπαντήματά του...)